Platform over architectuur, interieur- en landschapsarchitectuur
Over materialiteit en beleving in kantoorarchitectuur…
Per 1 februari is Nuria Ripoll Aparisi Head of Design bij vastgoedadviseur Colliers. In een gesprek met vakblad ArchiComm vertelt ze dat een kantoor volgens haar meer moet zijn dan een efficiënte werkplek. “Mijn droom is de creatie van een kantoor waar mensen met meer energie vertrekken dan waarmee ze binnenkwamen.” Die focus op welzijn, materialiteit en zintuiglijke kwaliteit vormt de kern van haar ontwerpbenadering.
Ripoll, afkomstig uit Valencia, woont inmiddels zestien jaar in Nederland. Tijdens haar studie architectuur bracht een Erasmusjaar haar naar de TU Eindhoven. Na haar afstuderen werkte ze nog vier jaar in Spanje, maar de wens om terug te keren bleef. “Ik werd verliefd op Nederland. Op de cultuur, de eerlijkheid en het respect. Ik voelde me hier thuis.” Dankzij die internationale achtergrond combineert ze een mediterrane gevoeligheid voor sociale interactie met de Nederlandse nuchterheid in het ontwerpproces.
In Spanje werkte ze in de stedenbouw, maar gaandeweg verschoof haar focus naar interieur- architectuur. “Op stedelijke schaal maak je op termijn impact, maar in een werkomgeving zie je direct wat een ruimte met mensen doet.” Juist de directe relatie tussen ontwerp en dagelijks gebruik trok haar aan. Kantoor- projecten spreken haar aan omdat gebruikers er dagelijks uren doorbrengen. “Dat vraagt om kwaliteit. Het mag niet alleen gaan over efficiëntie en kosten.”
Die overtuiging sluit aan bij de manier waarop Colliers Design projecten benadert. Het bureau werkt integraal, waarbij ontwerp, budget, realisatie en beheer vanaf het begin op elkaar worden afgestemd. “Een ontwerp staat nooit op zichzelf. Als je niet al bij de start samenwerkt met projectmanagers en constructeurs, nemen andere partijen beslissingen die de ruimtelijke kwaliteit kunnen beïnvloeden.” Door disciplines vroeg te verbinden, blijven concept en uitvoering volgens haar beter in balans en ontstaat meer samenhang tussen ruimtelijke ambitie en technische haalbaarheid.
De grootste verandering in de vraag naar kantoorinterieurs ziet Ripoll in de hybride werkpraktijk. “Na corona weet iedereen dat werken vanaf andere plekken mogelijk is. Dat heeft mensen autonomie gegeven.” Tegelijkertijd worstelen organisaties met leegstand op rustige dagen en overvolle kantoren op piekmomenten.
“De uitdaging is balans. Je moet ruimtes ontwerpen die sociale interactie stimuleren, maar ook flexibel omgaan met wisselende bezetting.” Dat vraagt om een andere programmering van ruimtes: minder vaste werkplekken, meer plekken voor ontmoeting, concentratie en informele uitwisseling. Volgens Ripoll moet het kantoor weer een bestemming worden in plaats van een verplichting. “Mensen moeten een reden hebben om naar kantoor te komen.”
Bij die aantrekkingskracht spelen zintuiglijke aspecten een grotere rol dan vaak wordt aangenomen. “Akoestiek is misschien wel de meest onderschatte ontwerpkeuze. Je ziet het niet, maar je voelt het direct.” Daarnaast beïnvloeden ook geluid, geur en materiaalgebruik hoe mensen zich in een ruimte gedragen en hoe lang ze zich kunnen concentreren.
Zelf let ze bij binnenkomst altijd eerst op mate-
rialiteit en tactiliteit. “Is een ruimte hard of zacht? Hout of textiel brengen warmte, terwijl veel glas transparant en licht oogt. Dit kan echter ook afstandelijk zijn. Je kunt het glas dan afplakken met privacyfolie, maar waarom heb je het in eerste instantie dan zoveel gebruikt?” Volgens haar begint ruimtelijke kwaliteit bij bewuste keuzes: “Wil je hier een uitgesproken corporate uitstraling of juist een meer huiselijke sfeer? Dat bepaal je met materiaal, licht en detail.”
In haar nieuwe functie verandert haar inhoudelijke koers niet wezenlijk. “Kwaliteit en samenwerking blijven onze focus. Ik vind het belangrijker dat designers elkaar versterken in plaats van beconcurreren, want we maken betere projecten als we open zijn en elkaar helpen.”
